هم مرگ
لــیـلی بــنـــشــیــن خـاطـره هـا را رو کن ، لـب وا کــن و بـا واژه بـــزن جــادو کــــن
لــیـلی تو بگو، حرف بزن،نوبت توست ، بعد از من و جـــان کـنـدن مـن نوبت توست
لــیـلی مـگــذار از دَم ِ خــود دود شوم ، لــیـلی مــپــسـنــد ایــن هــمه نـابــود شوم
لــیـلی بــنـشـیـن ، سـیـنـه و سـر آوردم ، مــجـــنـــونـــم و خــونـــابِ جــگـــر آوردم
مـــجــنــونـــم و خـــون در دهـــنـــم میرقصد ، دســـتـــان جـــنـــون در دهــنــم می رقصد
مــجـــنــون تــــو هــســـتم کـه فـقـط گـوش کنی ، بــگـــذاری ام و بــــاز فـــرامـــوش کـنـی
دیـوانــه تـــر از مــن چه کسی هست ، کجاست ، یک عاشق ِ این گونه از این دست کجاست
تـــا اخـــــم کـــنــی دســت بـــه خــنــجــر بــزنـــد ، پـــلـکـــی بــــزنـی بـه ســیــم آخــر یزند
تــا بــغـــض کنــی ، درهـــم و بــیــچـــاره شــود ، تا آه کِـــشــی ، بـــنـــدِ دلـــش پـــاره شود
ای شــعـــلـه بـه تـــن ، خــواهـــرِ نـــمــرود بگو ، دیــوانــه تـــر از مــن چه کســی بود ، بگو
آتـــــش بـــزن ایـــن قـــافــیــه هــا سـوخـتـنـی سـت ، این شــعـرِ پُـر از داغ ِ تـو آتش زدنی ست
ابــیـــاتِ روانــــی شــــده را دور بـــریـــــز ، ایــــــن دردِ جــــهــانــــی شــــده را دور بـــریـــز
مــــــن را بــگـــذار عـــشـــق زمــیـن گـیــر کـنـد ، ایـــن زخــــم ســـراســیــمـه مــرا پــیـــر کند
ایــــن پِــــچ پِـــــچ ِ هـــا چـیـسـت ، رهـــایـــم بـکـنـیـد ، مـــردم خـبــری نــیسـت ، رهــایـــم بکنید
مـــــن را بـگــــذاریــــد کـــه پـــامــــال شــــود ، بــــازیـــچـــــه ی اطــــفـــالِ کــهـــنــســال شود
مـــــن را بـگــــذاریــــد بـــه پـــایــــان بـــرســــد ، شــــایــــد لَـــت و پــــارَم بـــه خـیـابـان بـرسد
مــــن را بـگــــذاریــــد بــمــیـــرد ، بــــه درَک ، اصـــلـــا بـــرود ایــدز بــگــیرد ، بـــــه درَک
من شـــاهـــــدِ نــــابـــــودی دنـــیـــای مـــنـــم ، بـــایــــد بـــروم دســت بــــه کــــاری بـــزنـــم
حــــرفـــت هــمــه جــا هـســت ، چـــه بـایــد بکنم ، بــــا ایـــن هـمه بــن بـسـت چــه بـایـد بکنم
لــیـلی تـــو نـــدیـــدی کـــه چــه بـــا مــــن کــردنــد ، مــردم چــه بــلا هــا بـــه سَـــرم آوردنـــد
مــــن عــشـــق شـــدم ، مـــرا نــمــی فـهـمـیـدنـد ، در شـهــرِ خــودم مـــرا نـمــی فـهـمـیــدنــد
ایـــن دغـــدغـــه را تـــاب نـــمـی آوردنـــد ، گــاهـــی هـــمـگــی مــسـخـــره ام مــی کــردنــد
بــعــد از تــــو بـــه دنــیـــای دلـــم خــنــدیــدنـــد ، مـــردم بــــه ســـراپــــای دلــــم خــنــدیـدنـد
در وادیِ مـــن چــشـــم چـــرانـــی کـــردنــــد ، در صــــحـــن ِ حَـــــرم تــکـــه پـــرانــی کــــردند
در خـــانــه ی مـــن عــــشــق خــدایــی مـــیکــرد ، بــــانـــوی هـــنـــر، هـــنــرنــمـایـی مــیــکرد
مـــن زیــســتــنـم قــصـه ی مـــردم شـــده اســت ، یــک تـــو ، وسـطـ زنــدگــیــم گــم شـده اسـت
اوضـــاع خــــراب اسـت ، مــــراعــات کــنـیــد ، تـــه مــانـــده ی آب اسـت ، مـــراعـــات کــــنیــد
از خـــاطـــره هــا شــکـــر گـــذارم ، بـــرویــد ، مــــالِ خــــودتـــــان دار و نـــــدارم ، بـــرویـــد
لــیـلــی تــــو نـــدیـــدی کــه چـــه بــا مــــن کــــردنـــد ، مـــردم چــــه بـــلاهـــا بــه ســرم آوردنـد
مـــــن از بــه جــهـــان آمـــدنـــم دلــگــیـــرم ، آمــــاده کنــیــد جــــوخــــــه را، مــــی مـــــیــــــرم
در آیـــنـــه یـــک مـــــردِ شـکـسـتـه سـت هـنـوز ، مـــرد اسـت کـه از پـــا نـنـشـسـتـه ست هــنـوز
یـک مــرد کــه از چــشم تـــو افــتـاد شــکــســت ، مـــرد اسـت ولــی خــانـه ات آبــاد ، شــکـســت
در جـــاده ی خـــود یــک ســـگِ پـــا ســوخـتـه بــود ، لــب بـر لــب و دنـدان بـه زبـان دوخـتـه بـود
بـــر مـــسـنــدِ آوار اگــــر جـغــد مـنـم ، بــایـــد کــــه در ایــــن فــاجــعــــه پـــــرپـــــر بــــزنـــم
امــــا اگــــــر ایــــن جـــغــد بــه جــایـــی بـــرســـد ، دیـــــوانــه اگـــر بــــه کــــدخـــدایــی بــرسـد
تــه مـــانــده ی یــک مــــرد اگــر بــرگــردد ، صــــادق ، ســـگ ولــگـــرد اگـــر بــرگــردد
مــــعـــشـــوق اگــــر زهــــر مــهـــیـــا بــکــنــد ، داوود نـــبـــاشـــد کــه دری وا بــکــنــد
ایــــن خـــاطـــره ی پـــیـــر بــه هــم مـــیــریـــزد ، آرامــش تـــصــویـــر بــه هــم مــیــریـــزد
ای روح مــــرا تــا بــه کـجــا مــی بـــری ام ، دیــوانـــه ی ایـــن ســــرابِ خــاکـســـتری ام
مــی ســـوزم و مــی مــیــرم و جـــان مـی گـیـرم ، بـــا ایــن هــمـه هـــر بــار زبــان مـی گـیـرم
در خـــانـــه ی مـــن پــنــجـره هــا مـی مـیـرنـد ، بــر زیــر و بــم بــاغ ، قــلـــم مــی گــیــرنــد
ایــن پــنــجـره تــصـویــر خــیــالــی دارد ، در خـــانـــه ی مــــن مـــــــرگ تـــوالــــی دارد
در خـانـه ی مـــن سـقـف فــرو ریخـتـنی سـت ، آغـــاز نــکــن ، ایـن اَلَــک آویـخـتـنی ست
بــعــد از تــو جــهــانِ دگــری ســاخــتــه ام ، آتــش بــه دهــــانِ خــانـــه انــداخــتــه ام
بــعــد از تــو خـــدا خـانـه نــشــیــنــم نـکــنـد ، دســتــانِ دعـــــا بــدتـــر از ایــنــم نکـنـد
مـــن پــای بـــدی هــای خــودم مـی مــانـــم ، مـــن پـــای بـــدی هــای تـــو هــم مـی مـانـم
لــیــلــی تـــو نـدیــدی کــه چــه بـا مـــن کـردنـد ، مــردم چــه بــلاهـــا بــه ســـرم آوردنــد
آواره ی آن چــشـــم ِ ســیــاهـــت شـــده ام ، بــیــچــاره ی آن طــرز نــگــاهــت شــده ام
هــر بــار مــرا مــی نــگــری مــی مــیــرم ، از کــوچــه ی مــا مــی گــذری ، مــی مــیــرم
ســوســو بـزنـی ، شـهــر چـــراغــان شــده اسـت ، چــرخـی بــزنـی ، آیـنـه بـنــدان شـده است
لــب بـاز کـــنــی ، آتـشـی افــروخـتـه ای ، حــرفــی بــزنـــی ، دهـــکــــده را ســـوخــــتــه ای
بـــد نـــیـــسـت شـــبــی ســــر بــه جــنـونـم بـــزنـــی ، گــاهـی سَــرکـی بــه آسـمـانـم بـــزنـی
مــــن را بــه گــنــاهِ بــی گـنــاهــی کــشــتـی ، بــــانــــــوی شـکــار ، اشـتـبـاهــــی کــشــتـی
بــــانـــوی شـکــار ، دسـت کـــم مـــی گـــیــری ، مـــن جـــان دهـم آهـسـتـه تـــو هـم می میری
از مــــرگِ تــــــو جـــز درد مـگــر مـی مــانــــد ، جـــز واژه ی بـــرگـــرد مـگـر مـــی مــانــــد
ایــن هــا هـمـه کـــم لــطـــفــی ِ دنــیــاسـت عـــزیـز ، ایـن شـهـر مــرا بـا تــو نمی خواست عــزیـز
دیــوانـــــه ام ، از دست خـودم ســیــر شــدم ، بـــــا هـــــر کـــسِ هــمــنــام ِ تـــــو درگــیــر شــــدم
ای تُـــــف بـــه جــهـــانِ تـــا ابـــــد غــــم بـــودن ، ای مـــرگ بـــر ایـن سـاعـــتِ بــــی هــم بــــودن
یـــادش هــمـه جــا هــسـت ، خــودش نــــوش ِ شــمـا ، ای نــنــگ بـــر او ، مــرگ بــر آغــوش شـمـا
شـمــشـیـر بــــر آن دسـت کــه بــر گــردنــش اسـت ، لــعــنــت بــه تــنــی کـــه در کــنـار تــنــش است
دســت از شــب و روز گـــریـــه بـــردار گـــلـــم ، بــــا پــــای خــــودم مــــی روم ایــــن بـــار گــلـــم
اين صفحه براي ارتباط بين دانشجويان رشته گرافيك مخصوصاً گروه B واحد 18 تهران ايجاد شده و قرار است برنامه ها ، ساعات كلاسها ، برنامه امتحانات ، تمرين هاي هفته هاي بعد و .... را به اطلاع دانشجويان برساند. همچنين اگر كسي به نظر خودش تمرين قابل قبولي داشت مي تواند آنرا به ايميل نويسنده ارسال تا به نام خودش در اين صفحه آورده شود تا بقيه دانشجويان نيز از آن استفاده نمايند.